Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2018

Φραγκοσυριανή γλυκιά

                 
                     Το πλοίο για Χανιά έφυγε στην ώρα του. Φτάσαμε μία ωρίτσα νωρίτερα κάτι εντελώς πρωτοφανές για εμένα μιας και συνήθως μπαίνω στο πλοίο την ώρα που ανεβαίνει η μπουκαπόρτα. Παρατηρώ τον εαυτό μου και εκπλήσσομαι καθώς διαπιστώνω το πόσο με έχουν αλλάξει οι δυσκολίες που πέρασα τα τελευταία χρόνια. Την Παρασκευή 7/9/2018 , έκανα την τελευταία μου ακτινοβολία. Ναι ναι, καλά διαβάζετε… μόλις βγήκα από έναν καρκίνο όμως αυτό είναι κάτι για το οποίο ίσως σας μιλήσω σε άλλες αναρτήσεις. Η πρώτη μου ανάρτηση μετά από 2μιση περίπου χρόνια, γράφεται στο σαλόνι ενός πλοίου και θέλω να είναι χαρούμενη και ταξιδιάρικη όπως ακριβώς είμαι εγώ αυτήν την στιγμή που σας γράφω.




                     Ήδη κοντεύουμε να περάσουμε από την Μήλο και η αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ και να γράψω μιας και το όλο σκηνικό με έχει συνεπάρει. Τη μία κοιτάζω την θάλασσα και ονειροπολώ ,την άλλη ανεβάζω stories στο instagram και ταυτόχρόνως το μυαλό μου ταξιδεύει σε κάτι πανέμορφα πλακόστρωτα  στενάκια στην Άνω Σύρα… Τι δουλειά έχει τώρα η αρχόντισσα των Κυκλάδων στην κουβέντα μας ;;; Θα σας τα εξηγήσω όλα . Λίγη υπομονή ντε! Να μην κάνω έναν πρόλογο;;;;;
                     Πριν αρκετό καιρό λοιπόν, συμμετείχα σε έναν ινσταγκραμικό διαγωνισμό που είδα στο προφίλ του Βαγγέλη Περρή και αφορούσε ένα ταξίδι στην πανέμορφη ομολογουμένως Σύρο με όοοοοοοοολα τα έξοδα πληρωμένα. Με ψυχολογία όχι και τόσο καλή λόγω της ταλαιπωρίας που είχα βιώσει με την περιπέτεια της υγείας μου, ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν είχα καμιά ελπίδα. Άσε που δεν πολυπίστευα πως είναι δίκαιοι αυτού του είδους οι διαγωνισμοί. Κι όμως……



                      Όταν μου έστειλε προσωπικό μήνυμα ο Βαγγέλης Περρής !!!!! #ουάου #γιεεεεεααααα κλπ. και μου ανακοίνωσε την νίκη μου δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ. Πρώτα μούδιασα (κανένα συναίσθημα ),μετά το αμφισβήτησα (είπα κάποιος με δουλεύει ) , μετά άρχισα να το συνειδητοποιώ (τώρα σοβαρά κέρδισα τέτοιο δώρο);;; ύστερα άρχισα να τσιρίζω από χαρά (Ναιιιιιιιι ΚΕΡΔΙΣΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ) και μετά άρχισα να κλαίω από ευτυχία μονολογώντας (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!!! ΑΛΛΑΞΕ Η ΤΥΧΗ ΜΟΥ ).

                Θα ταξιδεύαμε οικογενειακώς την ίδια ακριβώς ημέρα που τελείωνα τις θεραπείες. Ένας σκοτεινός και στενάχωρος κύκλος της ζωής μου έκλεινε με τον πιο υπέροχο τρόπο. Ένιωσα πως το δώρο αυτό μου το έστελνε η ζωή σαν ανταμοιβή για τα δύσκολα που πέρασαν.. Σαν να μου έστελνε το σύμπαν μήνυμα πως όλα μα όλα πια πέρασαν και πως η ζωή μου πια θα είναι όμορφη όπως η πανέμορφη Σύρα και γλυκιά όπως τα λουκούμια της με γεύση τριαντάφυλλο

Γλυκό καλωσόρισμα στο φιλόξενο Γιωσηφάκι 
                          {Σε αυτό το σημείο θέλω να σας πω πως συνεχίζω αυτή την ανάρτηση 29/9 από την βεράντα μου πλέον κι ενώ έχουν μεσολαβήσει τόσες ημέρες εγώ γράφω με τον ίδιο ενθουσιασμό}!
                          Με το που το πλοίο πλησίασε στο λιμάνι της Σύρου ακούγαμε τον κόσμο να βγάζει επιφωνήματα θαυμασμού και να παίρνει τα κινητά του να τραβήξει φωτογραφίες την στολισμένη με φωτάκια Ερμούπολη! Εννοείται πως κι εμείς κάναμε ακριβώς το ίδιο! Γενικά το νησί δεν ενδείκνυται απλά για Instagram αλλά είναι το ίδιο το instagram αυτοπροσώπως! Είναι απίστευτα γραφικό, έχει καταπληκτικές θάλασσες και παραλίες και απίστευτο φαγητό! Όταν όλα αυτά συνδυάζονται και από φιλόξενους ανθρώπους τότε μιλάμε για τζακ ποτ!!!!Και μόνο η κίνηση αυτή από την πλευρά των επιχειρηματιών της τοπικής κοινωνίας δείχνει ξεκάθαρα την γενναιοδωρία αυτού του τόπου!

                Πολλά χρόνια ήθελα να πάω στην Σύρο, συγκεκριμένα από τότε που έβλεπα την Κορομηλά να κατεβαίνει τα σκαλοπάτια του δημαρχείου στα show της ! Και να που το όνειρό μου γινόταν πραγματικότητα !!!! Συντονιστής – ξεναγός- διεκπεραιωτής- μαέστρος στην απόδρασή μας αυτή, ήταν ο μοναδικός Βαγγέλης Περρής που παρόλο που βρίσκονταν στην Αθήνα είχε την έννοια μας και όλη την ημέρα ήμασταν σε διαρκή επικοινωνία ώστε όλα να δουλέψουν ρολόι και να μην πάει τίποτα στραβά. Ο Βαγγέλης και η Σύρα του με έκαναν να νιώσω τόσο όμορφα και να ξεχάσω ότι άσχημο είχα βιώσει το προηγουμενο διάστημα και είναι και ο λόγος που αποφάσισα να ξαναγράψω στο αραχνιασμένο μου blog .

              Με το που κατεβήκαμε από το πλοίο, σχεδόν μεσάνυχτα, πήγαμε και παραλάβαμε το αυτοκίνητό μας το οποίο ήταν προσφορά του Gaviotis travel όπως και τα 4 εισιτήρια μας με επιστροφή ! Ο προορισμός μας ήταν η Βάρη και το φιλόξενο Γιωσηφάκι ! Πρόκειται για μια  πανέμορφη μικρή ξενοδοχειακή μονάδα μόλις 2 βήματα από την υπέροχη παραλία της Βάρης. Ο Ιωσήφ ο ιδιοκτήτης, μας υποδέχθηκε με ένα πλατύ χαμόγελο και μας καλωσόρισε γλυκά κερνώντας μας τι άλλο; συριανά λουκούμια τριαντάφυλλο και καραμέλες στα παιδιά μας. Είχαμε νιώσει ήδη πως θα περνούσαμε υπέροχα στο Γιωσηφάκι! Το δωμάτιο ήταν ακριβώς αυτό που θέλαμε. Ευρύχωρο, πεντακάθαρο ήσυχο και παραθαλάσσιο με φιλόξενους ιδιοκτήτες ! Όχι πέστε μου τι άλλο να ζητήσει κανείς; Την επόμενη φορά που θα ξαναπάμε στην Σύρο και πάλι αυτή θα είναι η επιλογή μας αδιαμφισβήτητα !!!



                       Απέναντι ακριβώς από το Γιωσηφάκι και κυριολεκτικά πάνω στην ακτή ήρθαμε σε πρώτη επαφή με την απίστευτη κουζίνα της Σύρας ! Ειλικρινά δεν έχω λόγια να σας περιγράψω τις απίστευτες γεύσεις που γευτήκαμε σε αυτό το γραφικό ταβερνάκι που μας άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις ! Αν ποτέ σας βγάλει ο δρόμος σας προς τα εκεί μην ξεχάσετε να φάτε την παντζαρότουρτα της Ιωάννας, τα αχνιστά μύδια, το καταπληκτικό γεμιστό καλαμάρι , την τέλεια τηγανισμένη αθερίνα και τα πιο νόστιμα κεφτεδάκια του κόσμου χωρίς υπερβολή. Ειλικρινά ο ουρανίσκος μας έκανε πάρτι στο Γιωσηφάκι . Η Λιλίκα και ο άντρας της (σεφ) εκτός από τα υπέροχα μάτια τους, έχουν κι ένα ζεστό αληθινό χαμόγελο, είναι πολύ φιλόξενοι και έχοντας τέτοιους επαγγελματίες ο τουρισμός μας δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Γενικά η εμπειρία Γιωσηφάκι μας έχει μείνει αξέχαστη και πολλές φορές όταν αναπολούμε εκείνα τα κεφτεδάκια τρέχει το σαλάκι και περίεργοι ήχοι ακούγονται από το στομάχι μας.


                        Το ίδιο απόγευμα που ήταν και το μοναδικό που είχαμε στο νησί κάναμε μια βόλτα στην αριστοκρατική Ερμούπολη και την περπατήσαμε θαυμάζοντας τα πανέμορφα σοκάκια της και τις επιβλητικές εκκλησίες της. Κάθε στενάκι και μια ευχάριστη έκπληξη όπως και αυτή όταν επισκεφτήκαμε το κατάστημα του κύριου Κόη και μου έκανε δώρο ένα υπέροχο ζευγάρι γυαλιά ηλίου. Το ίδιο βράδυ κι αφού είχε ανέβει γευστικά ο πήχης από το Γιωσηφάκι πιστεύοντας πως αποκλείεται να ξαναφάμε τόσο μοναδικά, φιλοξενηθήκαμε από το kouzina στην Ερμούπολη. Ναι λοιπόν και πάλι ξαναδοκιμάζαμε υπέροχα νόστιμα πιάτα ! Ο Αναστάσης μας σκλάβωσε με την ευγένειά του. Υπενθυμίζω εδώ πως δεν πληρώναμε πουθενά μιας και το δώρο μας ήταν υπερπαραγωγή και παρόλα αυτά μας φέρονταν σαν να είμαστε οι καλύτεροι πελάτες τους. Μου έκανε απίστευτη εντύπωση αυτό! Στο Kouzina λοιπόν θα φας καταπληκτική ψαρόσουπα βελουτέ με σαφράν, ψητό χαλούμι με μέλι και πεπόνι και την αυθεντική σαλάτα του Καίσαρα με αντζούγιες και αβγό!



 Το επόμενο πρωινό μας βρήκε να χαλαρώνουμε στην Βάρη και να δυσκολευόμαστε να αποχωριστούμε την μοναδική ομορφιά του τοπίου της και την απίστευτη ηρεμία που μας προκαλούσε. 
Μαγική Βάρη...
            Στις 16 00 θα αποχαιρετούσαμε το υπέροχο αυτό νησάκι που μας κέρδισε με το καλημέρα σας ! Ωστόσο είχαμε να πάμε στο Κίνι για το αποχαιρετιστήριο γεύμα μας . Έχοντας φτάσει σε υψηλό επίπεδο γεύσης ήμασταν περίεργοι για το τι διαφορετικό θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε εκεί που δεν το δοκιμάσαμε στα προηγούμενα εστιατόρια. Κι όμως….

       
                          Τι να πρωτοπεριγράψω ειλικρινά για το Αλλού Γυαλού! Το μαγαζί είναι σε καταπληκτική τοποθεσία πάνω στην θάλασσα κι έχεις την αίσθηση πως τρως σε καράβι. Όσο για τον κατάλογο του, πάμε στοίχημα πως δεν έχετε ξαναδεί κάτι ανάλογο σε ποικιλία. Εκεί φάγαμε και πάλι απίστευτα! Ακόμη έχω στο στόμα μου την γεύση από την καβουροσαλάτα με πληγούρι, την θεϊκή μακαρονάδα με θαλασσινά, το καλωσόρισμα της μαιντανοσαλάτας, της...τυροπιτάρας ( όνομα και πράγμα) και από τα καταπληκτικά συνοδευτικά !!! Ειλικρινά ενθουσιάστηκα !!!!!

                Δυστυχώς μείναμε στην αρχόντισσα των Κυκλάδων μόνο μια ημέρα ουσιαστικά και φύγαμε με την υπόσχεση να επιστρέψουμε με την πρώτη ευκαιρία. Ήταν αρκετή να μας κάνει απλά να την λατρέψουμε. (Λες και μάγια μου χεις κάνει που τραγουδούσε κι ο Βαμβακάρης). Έτσι ακριβώς ένιωσα. Μαγεμένη από ένα πανέμορφο μέρος με ζεστούς φιλόξενους ανθρώπους που ξέρουν να τιμούν και να σέβονται τον τόπο τους. Πραγματικοί άρχοντες που ξέρουν να σταθούν σε μια αληθινή αρχόντισσα. Τη Σύρα !!!

Φεύγοντας περάσαμε από τον Πρέκα για ανεφοδιασμό

                           Γύρισα αγαπημένοι μου και να ξέρετε πως μου λείψατε πολύ. Πάρα πολύ !!!! Θα τα ξαναπούμε σύντομα! Έχουμε πολλά να πούμε. Stay tuned ….

                                                                  Γιώτα


                                              







Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΑΣ !!!!!

                Το να πετύχεις καλό δάσκαλο στις μέρες μας το θεωρώ λαχείο. Ειδικά στα πρώτα τρυφερά τους χρόνια όταν φτάνουν στο μεγάλο σχολείο από το νηπιαγωγείο του Ιούνη στο Δημοτικό του Σεπτέμβρη και βλέπεις τον τρόμο ζωγραφισμένο στα ματάκια τους .

                Κάπως έτσι ξεκινήσαμε κι εμείς με τον μικρό μας πριν από 2 χρόνια.... Μάθαμε πως θα μας έπαιρνε αυτή η γλυκιά και όμορφη κοπελίτσα που ήταν καινούργια στο σχολείο μας . Μάθαμε πως την λένε Δήμητρα, πως είναι από την Πάτρα και πως η τάξη αυτή θα είχε 26 παιδάκια και τα 2 από αυτά θα είχαν παράλληλη στήριξη . Αναρρωτιόμουν θυμάμαι τότε αν θα μπορούσε αυτή η ντελικάτη κοπελίτσα να τα καταφέρει . Όχι μόνο τα κατάφερε....



              Το πρώτο πράγμα που μας ζήτησε ήταν να φέρουμε μαξιλαράκια για τα καθίσματα των παιδιών μας. Παραξενέυτηκα...Δεν το είχα ξανακούσει. Κι όμως, ήταν μια λεπτομέρεια που έκανε την διαφορά αφού ήθελε τα παιδάκια μας  να κάθονται αναπαυτικά και να νιώθουν άνετα.

           Τα παιδάκια μας την λάτρεψαν από την πρώτη στιγμή. Ερχόταν πάντα περιποιημένη και ορεξάτη γεμάτη με νέες ιδέες . Πάντα ευρηματική, πάντα ακούραστη....ΔΑΣΚΑΛΑ με όλη την σημασία της λέξης! Για εμάς η κα Δήμητρα δεν ήταν απλά λαχείο. Ήταν τζακ ποτ !!!! Τα έβγαλε πέρα και με έβγαλε ψεύτρα σε όλες τις αμφιβολίες μου. Αγάπησε τα παιδάκια μας πολύ και κατάφερε να ενώσει το τμήμα της και χειρίστηκε το θέμα με τα παιδάκια που είχαν παράλληλη στήριξη τόσο καλά που πλέον δεν ήταν "πρόβλημα " για κανέναν.

             Ήθελα το αποχαιρετιστήριο δώρο για την υπέροχη δασκάλα μας να είναι ξεχωριστό όπως και εκείνη για εμένα . Μέρες το σκεφτόμουν μα δεν έβρισκα κάτι το αντάξιό της. Σε μια διαδρομή με το αυτοκίνητο ρωτάω το μικρό μου αγόρι: Τι είναι για σένα η δασκάλα σου; Μπορείς να μου την περιγράψεις ; Είναι πολύ όμορφη, είναι γλυκιά, ξέρει πολλά και είναι σοφή.....





            Μόλις είχα αποφασίσει το δώρο που θα της κάναμε !!!! Σε ένα καλάθι θα έβαζα όλα αυτά που συμβόλιζε για εμάς η κα.Δήμητρα. Βάλαμε σε ένα καλάθι καραμέλες για την πιο γλυκιά δασκάλα. Σε ένα μαγαζάκι από τα τουριστικά αγόρασα μια μικρή κουκουβάγια ( η δασκάλα μας είναι σοφή ) και ένα μικρό κηροπήγιο με έναν ήλιο που συμβολίζει τα φώτα που έδωσε στα παιδιά μας και την ζεστασιά της καρδιάς της. Σε ένα μαγαζί που πουλάει διάφορα είδη για βάφτιση αγόρασα ένα πινακάκι σε σχήμα καρδιάς και ο μικρός της έγραψε καλό καλοκαίρι !



                              Η καρδιά συμβολίζει την αγάπη που νιώθουμε για εκείνη. Για τα φτερά που έδωσε στα παιδιά μας της αγόρασα μια πεταλούδα που από πίσω της κόλλησα μαγνητάκι . Το ίδιο έκανα και στην νεράιδα που συμβολίζει το πόσο όμορφη είναι και το πως την έβλεπε το παιδί.


                            Πρόσθεσα ένα μπουκέτο από άνθη λεβάντας επειδή έκανε τα μικρά σποράκια μας να ανθίσουν. Στο τέλος έβαλα και ένα καραβάκι από τσόχα για το όμορφο αυτό ταξίδι των 2 χρόνων.. Αντί για κάρτα της αγοράσαμε το καταπληκτικό παραμύθι " Όλα για την δασκάλα μου " και εκεί της έγραψα τις ευχές μας και το τι συμβολίζουν τα πράγματα μέσα στο καλάθι.Γενικά προτιμώ το βιβλίο από μια κάρτα που θα καταχωνιαστεί σε κάποιο συρτάρι.



                      Το καλάθι μας λοιπόν είναι έτοιμο γεμάτο αναμνήσεις και όμορφα συναισθήματα κάτι που κάνει την αξία του ανεκτίμητη! Είμαι σίγουρη πως θα αρέσει πολύ στην δασκάλα μας και ανυπομονώ να δω την έκφραση του προσώπου της όταν το δει την Τετάρτη.



             Κάποιες φορές δεν θέλει κόπο...θέλει τρόπο και αυτός είναι ο λόγος που μοιράζομαι αυτήν την ιδέα μου μαζί σας αν κι εσείς τελευταία στιγμή ψάχνεστε για δώρο. Ελπίζω να βοήθησα .
                   Κλείνω με μια φωτογραφία από το υπέροχο αυτό παραμύθι...



                     Κα  Δήμητρα σε ευχαριστούμε για το μαγικό ταξίδι ! Για αυτό που έδωσες στα παιδιά μας ! Για την αγάπη , για την φροντίδα, για την γνώση, για την όρεξη...για όλα !!!!Όλα για την δασκάλα μας !!!! Όλα !!!! Θα μας λείψεις !!!! Ήδη μας  λείπεις !!!!

                                                                 Γιώτα

                                                     yiotamar@gmail.com


    * Αν σου άρεσε η ιδέα μου μπορείς να την μοιραστείς με τους φίλους σου ! Θα χαρώ πολύ !!!