Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Τα δικά μου γεμιστά !!!!

                          Είναι κάποια φαγητά που σου ξυπνάνε πολύ έντονες μνήμες . Να περνάς ας πούμε έξω από ένα σπίτι και να σου μυρίζει ένα φαγάκι και να γυρίζει η ζωή σου πίσω 30 ολόκληρα χρόνια.  Να θυμάσαι καλοκαίρια, διακοπές με τα ξαδέλφια στο χωριό , κάπου στα μέσα του Ιούλη και να γυρίζετε από την θάλασσα με το λεωφορείο κουρασμένοι και ξελιγωμένοι στην πείνα. Ένα γρήγορο μπάνιο έξω στην αυλή με το λάστιχο με τον αυτοσχέδιο ηλιακό (βαρέλι ) και έπειτα να καθόμαστε στο στρωμένο τραπέζι κάτω από την σκιά της κληματαριάς και να τρώμε τα υπέροχα γεμιστά της θείας Ελένης . Όλα τα υλικά εκτός από τις πατάτες και το ρύζι ήταν από τον κήπο της γιαγιάς. Ο δυόσμος, οι τομάτες, οι πιπεριές , τα κολοκύθια , οι μελιτζάνες.... Να τρώμε και να γελάμε δυνατά με διάφορες βλακείες και εκείνη να μας μαλώνει να μην κάνουμε φασαρία γιατί είναι μεσημέρι. Έπειτα να μας βάζουν με το ζόρι να κοιμηθούμε . Αχ τι βάσανο κι αυτό με τον υποχρεωτικό μεσημεριάτικο ύπνο πάνω στο τσακίρ κέφι...



                           Όλα αυτές οι θύμισες από ένα ταπεινό φαγάκι. Τα λατρεμένα γεμιστά ! Η απόλυτη καλοκαιρινή γεύση. Οι πρώτες μου προσπάθειες να τα  μαγειρέψω θα έλεγα ήταν σκέτη αποτυχία. Μία τα έκαιγα, μία οι τομάτες ξίνιζαν , μία πίκριζαν, μία το ρύζι έμενε ωμό και μια άλλη φορά οι γεύσεις δεν είχαν δέσει μεταξύ τους.....δεν ξέρω αλλά μου φάνταζε βουνό! Για λίγα χρόνια τα είχα παρατήσει απογοητευμένη και όταν ήθελα να τα φάω απλά πήγαινα και τα αγόραζα έτοιμα μέχρι που πριν λίγα χρόνια το ξαναπροσπάθησα. Πείσμωσα, ρώτησα και αφού πρώτα δοκίμασα πολλές παραλλαγές με πολλές αποτυχίες τελικά κατέληξα σε αυτήν την συνταγή . Στα δικά μου γεμιστά . Θέλησα να την μοιραστώ μαζί σας πρώτον γιατί ξέρω πως είστε πολλοί και πολλές εκεί έξω που τρελαίνεστε για γεμιστά αλλά δεν το τολμάτε ή κάποτε δοκιμάσατε να τα φτιάξετε και δεν σας πέτυχαν και τα παρατήσατε και δεύτερον να μην νομίζετε πως είμαι μια τεμπέλα που όλη μέρα λιάζομαι στις ξαπλώστρες. Κάνω και γεμιστά. Αμέ !

                         Η συνταγή είναι πολύ απλοποιημένη ως προς τα υλικά μιας και τα παιδιά μου όσο μεγαλώνουν βγάζουν πολλές παραξενιές. Δεν θέλουν να βλέπουν αρωματικά μέσα στο ρύζι ούτε και κρεμμύδια. Εσείς όμως μπορείτε να προσθέσετε κι άλλα λαχανικά ή να προσθέσετε στην γέμιση κουκουνάρι ή ακόμα και κιμά. Εμείς πάντως τα προτιμούμε ορφανά .

                         Το σημαντικότερο από όλα είναι οι πρώτες ύλες. Όταν τα λαχανικά που θα χρησιμοποιήσεις είναι στην εποχή τους τότε έχεις ήδη πετύχει ένα νόστιμο φαγητό στο 50%  Λοιπόν ; Ξεκινάμε ;

                                                     ΥΛΙΚΑ ( για ένα μεγάλο ταψί )
  • 10 ώριμες τομάτες ( αν είναι δυνατόν με λεπτή φλούδα )
  • 6 πιπεριές ( όχι κέρατο για να μπορούν να σταθούν στο ταψί )
  • 5-6 πατάτες
  • 500γρ. περίπου ρύζι γλασέ
  • 4 μεγάλα ξερά κρεμμύδια 
  • ελαιόλαδο
  • αλάτι, πιπέρι, ρίγανη ξερή, σκόρδο σε σκόνη ή μια σκελίδα αν δεν σας πειράζει όπως εμένα
  • λίγη ζαχαρίτσα 2 κοφτά κουτ του γλυκού περίπου
  • λίγη κανέλα
  • λίγη κέτσαπ ή λίγο πελτέ τομάτας
  •  μπόλικο φρέσκο δυόσμο, άνιθο και μαιντανό
                                                  ΕΚΤΕΛΕΣΗ

            Κόβουμε τα καπάκια από τις πιπεριές και τις τομάτες αφού πρώτα τα έχουμε πλύνει καλά. Αδειάζουμε με ένα κουτάλι και τοποθετούμε σε ένα μπωλ το εσωτερικό από τις τομάτες και τις πιπεριές .Προσέχουμε να πετάξουμε τα σπόρια από τις πιπεριές αλλιώς θα πικρίσουν. Αλέθουμε στο μπλέντερ τα κρεμμύδια . Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε λάδι και σωτάρουμε τα κρεμμύδια και προσθέτουμε το ρύζι μέχρι να γίνει διάφανο. Αλέθουμε την ψίχα από τις τομάτες και τις πιπεριές στο μπλέντερ και τα ρίχνουμε και αυτά στην κατσαρόλα. Αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε λίγο σκόρδο σε σκόνη, κανέλα,ρίγανη, την κέτσαπ και λίγο νεράκι. Προσέχουμε να μην κολλήσει και ανακατεύουμε συχνά. Σιγοβράζουμε για περίπου ένα 5λεπτο.

             Εντωμεταξύ σε ένα μεγαλο ταψί ρίχνουμε λάδι και στρώνουμε ένα στρώμα από τα μυρωδικά μας. Εκεί πάνω θα τοποθετήσουμε τα γεμιστά μας και τις πατάτες μας. Αυτό είναι ένα κόλπο που έμαθα τα τελευταία χρόνια από μια καταπληκτική νοικοκυρά και πραγματικά κάνει πολύ μεγάλη διαφορά στο φαγητό.



                     Αλατοπιπερώνουμε και λαδώνουμε τις πατάτες μας και τις βάζουμε στο ταψί. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 220 βαθμούς .Στήνουμε τα γεμιστά μας τα αλατίζουμε κα ριχνουμε και μία πρέζα ζαχαρίτσα στις τομάτες. Τώρα ξεκινάμε να τα γεμίζουμε . Στο τέλος βάζουμε από ένα μικρό φυλλαράκι δυόσμου και κλείνουμε τα καπάκια τους. Περιχύνουμε με λίγο ελαιόλαδο και αν έχει περισσέψει γέμιση, την αδειάζουμε στο ταψί όπως είναι. Αυτό ήταν ! Τώρα σταυρώνουμε και ψήνουμε στους 180 - 200 μέχρι να ψηθουν οι πατάτες μας και τα λαχανικά μας. Ίσως χρειαστεί να τα σκεπάσετε με αλουμινόχαρτο μέχρι να ψηθούν οι πατάτες. Σε αυτό το στάδιο απομακρυνόμαστε από τον χώρο γιατί η μυρωδιά τους είναι εξαιρετικά βασανιστική !

                       Κάπως έτσι καλωσορίσαμε τον Ιούνιο και μύρισε καλοκαίρι το σπιτάκι μας και η γειτονιά ολόκληρη. Εσάς υπάρχει κάποιο φαγητό να σας ξυπνάει μνήμες;

                               Καλό Ιούνιο φιλαράκια μου :)))

                                  Γιώτα
                                                                                        yiotamar@gmail.com

        
          

5 σχόλια:

  1. Πόσο δίκαιο έχεις για τις αναμνήσεις! Και η αλήθεια είναι ότι τα γεμιστά και εμένα μου φέρνουν μνήμες στο μυαλό... από καλοκαίρια ανέμελα και διακοπές στο κάμπινγκ που ήταν το φαγητό που συνήθως εφτιαχνε η μαμά πριν φύγουμε για να μας φτουρίσει τις πρώτες δύο μέρες που θα πηγαίναμε! Επίσης κι εγώ άργησα πολύ να τα πετύχω. Τώρα όμως νιώθω ασφαλείς με τα γεμιστά μου!!! Μιαμ μιαμ! Αν και η κόρη μου δεν τρώει και πρέπει να της φτιάχνω κάτι άλλο, γκρρρρρ!!!! Κάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημένο μου καλοκαιρινό φαγητό .!!!!..και μένα μου θυμίζει τα παιδικά μου χρονια ..τότε που με τον παππούλη μου πηγαίναμε στο χωράφι του και μαζεύαμε ντομάτες, πιπεριές κολοκύθια ..μα ...πως περνάνε τα χρόνια..Θα βάλω και γω τα μυρωδικά όπως μας λες Μαρτσούκα τα αρώματα τους και η γεύση τους! Να σαι καλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλό μήνα Γιώτα μου!!! Εγώ τα χω φτιάξει ήδη τρεις φορές από τον Μάη. Ορφανά και τα δικά μου αλλά χωρίς μυρωδικά στον πάτο. Ίσως το δοκιμάσω την επόμενη φορά αν και δεν θέλω πειράματα γιατί έχω κι εγώ κάτι παράξενους στο σπίτ!!!! Καλημέρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπράβο Γιώτα χαίρομαι που τα πέτυχες!!!! Διαβάζοντας τον πρόλογο να σου πω ότι κουνούσα το κεφάλι καταφατικά σε όλα!!!! Ας πάμε όμως στα γεμιστά... τα είχα φτιάξει δύο φορές σκέτη αποτυχία μέχρι που δοκίμασα το εξής... Σε μια κατσαρόλα τσιγάρισα το κρεμμύδι, πρόσθεσα πχ για 2 κούπες ρύζι, 4-5 ποτήρια ντομάτα όσο είχα χυμό και το υπόλοιπο νερό συμπληρωνα... Άφηνα τη σάλτσα να κοχλασει λίγο και μετά πρόσθετα το ρύζι... άφηνω να βράσει 15 λεπτά. Κατεβάζω από τη φωτιά την κατσαρόλα.. Προσθέτω όλα τα μυρωδικά που μου αρέσουν .. λουζεις με ελαιόλαδο, ανάκατέβω και κλείνω το καπάκι για 10 λεπτά να ξεκουραστεί στην άκρη. Μετά γεμίζω και τις πιπεριές και τις ντομάτες..., Μόνο έτσι μου έχουν πετύχει. Το ρύζι μου δεν έχει χάσει το σχήμα του ... αλλά βάζω ρύζι Καρολίνα εγώ δεν ξέρω αν παίζει ρόλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλά, η μυρωδιά των γεμιστών είναι φανταστική! Το ξέρεις πως η όσφρηση είναι η αίσθηση που συνδέεται πιο πολύ με τη μνήμη μας; Βλέπω τώρα και τα δικά σου και λιγουρεύομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή