Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

ΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΑΣ

           
            Μεσημέρι  Τρίτης και το μόνο που σπάει την ησυχία είναι τα τζιτζίκια έξω στα πεύκα .Τα  μικρά μου κοιμούνται και εγώ μόλις χαλάρωσα λίγο από την πρωινή μας τρέλα ! Τα παιδιά  ακόμα ξυπνούν σχετικά νωρίς αφού όπως και να το κάνεις , η συνήθεια του πρωινού ξυπνήματος όλη την χρονιά μας  ακολουθεί . Είναι όμως άξιο απορίας το πόσο ενέργεια έχουν. Δεν σταματούν να χοροπηδούν όλη μέρα !
         Το σπίτι που μένουμε είναι μια μικρή μονοκατοικία μέσα σε έναν οικισμό  με απέραντες εκτάσεις από γκαζόν που καταλήγουν στη θάλασσα .Τα καλοκαίρια ανοίγει η πισίνα , το μπαρ και η λέσχη του οικισμού. Κανονικό θέρετρο δηλαδή .

η πισίνα του οικισμού ακριβώς δίπλα από τη θάλασσα 


Το μποστανάκι μας  αποζημίωσε και φέτος. Η πρώτη ντοματοσαλάτα είναι γεγονός !

Η παραλία ακριβώς κάτω από το σπίτι μας

Το μπροστινό μας  μπαλκόνι
Οι βόλτες με τα ποδήλατα δεν έχουν τελειωμό
       Όταν θα έρθει η ώρα να το αποχωριστούμε αυτό το σπιτάκι θα στεναχωρηθούμε πολύ γιατί δυστυχώς τίποτα δεν μας ανήκει εδώ εκτός από τις υπέροχες αναμνήσεις που θα πάρουμε φεύγοντας .

             
              Όμως για όσο θα μένουμε όμως εδώ θα ζούμε την κάθε στιγμή που θα μας χαρίζεται !!!
                                 Ναι ναι το ξέρω ...είμαστε πολύ τυχεροί  .
                                         Σας φιλώ γλυκά....

                                                 Γιώτα



2 σχόλια:

  1. Να θυμώσουμε όχι, να σκάσουμε από τη ζήλεια μας όμως που δεν είμαστε κι εμείς εκεί, ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ. Θέλω τόσο πολύ να φύγω από την βρωμο -Αθήνα που θα πήγαινα να ζήσω και σε σκηνή, αρκεί να ήταν μπροστά στη θάλασσα. Να περνάτε καλά και να απολαμβάνετε κάθε πολύτιμη στιγμή με τα παιδάκια σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θα το πιστέψεις αλλά μερικές φορές μου λείπει η Αθήνα.Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και σου εύχομαι να ζήσεις όπως έχεις ονειρευτεί !!!

      Διαγραφή